YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16495
KARAR NO : 2020/10841
KARAR TARİHİ : 07.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 2009 yılı Ocak ayından, 2012 Ekim ayına kadar soğuk demirci ustası olarak çalıştığını, günlük ücretinin 55,00 TL olduğunu, 7 gün 8.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda ortalama 15 gün günde iki saat fazla mesai yaptığını, yıllık izin kullanmadığını, dini ve resmi bayramlarda tam gün çalıştığını, iş bitimi nedeni ile işinin sonlandırıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının net 1.650,00 TL karşılığı davalı işyerinde çalıştığı, çalışma süresi hususunda Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına itibar edilerek bilirkişi tarafından yapılan seçenekli hesaplamada “C 1” seçeneğine itibar edildiği, davacının iş akdinin iş bitimi gerekçesi ile sonlandırıldığı, davacının bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, çalışma süresine göre 14 gün izne hak kazandığı, bakiye izinlerini kullandığı ya da ücretinin ödendiğine ilişkin dosyaya yazılı bir delil sunulmadığı, tanık beyanları nazara alındığında; davacının hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı, haftada 49,5 saat çalışma yapmak sureti ile 4,5 saat fazla mesai yaptığı, hayatın olağan akışı, işçi alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, miktarı dikkate alınarak bilirkişi tarafından tespit olunan alacak miktarlarında fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacakları için %25 hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, hizmet süresi bakımından;
Davacı davalı işyerinde 2009 yılı Ocak ayından, 2012 Ekim ayına kadar soğuk demirci ustası olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının kesintisiz ve tek iş yerinde tek işveren nezdinde çalışmadığını, taşeron olarak başkaları adına inşaatlarda çalıştığını, davacının demirci olduğunu ve ihtiyaç olduğunda çağrıldığını, diğer zamanlarda başka işyerlerinde çalıştığını 20/05/2010 tarihinde çalışmaya başlayıp 10/12/2010 tarihine kadar çalıştığını, başka bir inşaatlarında da 13.12.2010-30.06.2011 arasında çalıştığını ve diğer bir işlerinde 10.07.2011-10.11.2011 arasında çalıştığını, işin niteliği gereği sürekli çalışmadığını, hizmet döküm cetvelinde davacının birçok işveren üzerinden sigortasının yatırıldığını savunmuştur.
Mahkemece kurum kayıtlarına göre sigortalı gösterilen süreler için hizmet süresi belirlenerek alacaklar hüküm altına alınmış ise de davacının hangi yıllarda ve hangi aylarda davalı işyerinde çalıştığı açıkça belirlenmelidir. Bu konuda davacının çalışma süresine ilişkin beyanının açıklattırılması gerekmektedir. Yargılama sırasında dinlenen tanıkların gerek kendi çalışma süreleri gerekse de davacının çalışmasına ilişkin beyanları hüküm kurmaya elverişli değildir. Yargılama sırasındaki tanıklar da tekrar dinlenip hizmet süresine ilişkin beyanları ayrıntılı bir şekilde alınmalı, bu tanıkların hizmet döküm cetvelleriyle davacının hizmet döküm cetvelinde görünen tüm sicil numaralarının hangi işyerlerine ait olduğu belirlenerek davacının hizmet süresi denetime elverişli bir şekilde belirlenmelidir.
Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 10.11.2011 tarihine kadar çalıştığını beyan ettiği halde hizmet süresinin sonunun 20.11.2011 olarak belirlenmesi ve hizmet döküm cetvelinde sigortalı olarak gösterildiği süreler toplanırken de eksik hesaplama yapılması hatalıdır.
Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde hizmet süresinde değişiklik olması halinde bunun hüküm altına alınan tüm alacaklara etkisi de ayrıca irdelenmelidir. Fazla mesai ücreti hesaplanırken de yukarıda açıklandığı şekilde belirlenen hizmet süresi yanında tanıkların kendi çalışma dönemleriyle sınırlı olarak beyanlarına itibar edilmek suretiyle hesaplama yapılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.