Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2012/9945 E. 2013/5817 K. 29.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9945
KARAR NO : 2013/5817
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacının içinde yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, davalının başvuru üzerine yaptığı ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 7.900,00 TL. sürekli iş göremezlik tazminatı ile 100,00 TL. geçici iş göremezlik tazminatı olarak toplam 8.000,00 TL. nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.12.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 39.949,65 TL’na yükselttiklerini bildirmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulüyle 39.949,30 TL. nın 17.3.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece davacının sürekli maluliyetine ilişkin olarak Çukurova Üniversitesi Adli Tıp A.B.D. Başkanlığı’nın 21.1.2010 tarihli raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olmayan, meslek grubu ve arıza ağırlık ölçüsü gibi çalışma gücü kayıp oranının tespitinde etkili unsurları göstermeyen bu rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.
O halde, mahkemece; davacının daimi maluliyet oranı yönünden, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi veya en yakın Adli Tıp Kurumu Şubesi’nden, ya da Tıp Fakültesi Adli Tıp A.B.D. Başkanlığından Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olarak düzenlenmiş bir rapor alınması, maluliyet oranının değişmesi halinde, tazminat hesaplanması için önceki aktüerya uzmanı bilirkişiden ek rapor alınması, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.