YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3566
KARAR NO : 2020/8860
KARAR TARİHİ : 07.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında müşteki …’u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Müşteki … hakkında… Devlet Hastanesince tanzim edilen 06.08.2014 tarihli adli raporda, “Hastanın oksipital bölgede iki adet 2-3 cm lik kesilerinin sütüre edildiği, toraks sol arkadan 3-4 cm boyunda 3 cm derinlikte kesisi mevcut olduğu, sol femurda damar kesisi mevcut olduğu, hastada yaklaşık 1-2 litre kan kaybı mevcut olduğu” tespiti yapıldığı, müştekinin yalnızca göğüs uzmanınca tanzim edilen kesin raporunda; müştekideki yaralanmalarının hangisinin veya kaç adedinin hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği ve bu nedenle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı ve TCK’nin 86 ve 87. maddesindeki belirlenen ölçütlere göre müştekideki her bir yaranın niteliğinin ne olduğu konusunda en yakın Adli Tıp Kurumundan duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
c)Sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son ve 29/1. maddeleri gereğince verilen “3 yıl 9 ay hapis cezası”ndan TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken, cezasının “3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
d)Sanığın tekerrüre esas alınan Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2010 tarihinde kesinleşmiş, 14.08.2008 tarih ve 2008/179 Esas – 2008/300 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşından küçük bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, cezasının TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
e)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
2) Sanık hakkında müşteki …’u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre “cezada orantılılık” ilkesine aykırı olarak (2/3) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,
b) Sanığın tekerrüre esas alınan Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2010 tarihinde kesinleşmiş, 14.08.2008 tarih ve 2008/179 Esas – 2008/300 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşından küçük bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, cezasının TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.