Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/650 E. 2020/4395 K. 26.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/650
KARAR NO : 2020/4395
KARAR TARİHİ : 26.10.2020

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31.10.2019 tarih ve 2019/274-2019/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 35. sınıftaki hizmetleri içeren, “BMS+ŞEKİL” ibareli, 2011/111089 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından müvekkilinin eski bayisi olan kötüniyetli davalı şirkete ait “BMS+ŞEKİL” ibareli, 35.sınıftaki hizmetleri içeren 09.12.2011/107781 sayılı marka tescil başvurusu mesnet alınarak 556 sayılı KHK’nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın YİDK’nın 2014/M-2992 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, kurul kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, ret kararının hukuka uygun olduğunu, ayrıca müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait dava konusu başvuru ile davalı TPMK tarafından redde mesnet alınan davalı şirkete ait marka başvurusu arasında 566 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi anlamında aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, taraf itirazı sonucu 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi gereğince iltibas değerlendirilmesi yapılabileceği, ancak dava konusunun 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi uyarınca mutlak red nedenine dayalı YİDK kararının iptali olduğu, bu durumda 2014/M-2992 sayılı kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne YİDK’nın 2014/M-2992 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.