YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15488
KARAR NO : 2020/10430
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-6545 sayılı Yasa’nın 104. maddesi uyarınca Kanun’un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa’nın 62. maddesi ile değişik TCK’nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 02/06/2014 olduğunun anlaşılması karşısında;sanıkların eylemlerinin ceza miktarı yönünden daha lehe olan TCK’nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların eylemlerinin 142/2-h ve 142/2-b maddelerine girmesi nedeniyle teşdit uygulanadığının da belirtildiği gözetildiğinde sanıkların eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki haliyle temel cezanın 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü, bu itibarla TCK’nın 142/2-b maddesi gereğince ve TCK’nın 61. maddesinde gösterilen nedenler değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık …’ın adli sicil kaydında yer alan, Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarih, 2013/649 Esas – 2014/242 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suçun işlendiği tarihten sonra olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve 25/03/2013 tarihinde kesinleşen Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/708 E. 2008/645 K. sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 2. nolu bozma sebebi yönünden 1412 sayılı CUMK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.