YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/27114
KARAR NO : 2020/15060
KARAR TARİHİ : 05.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, 30/01/2013-28/11/2014 tarihleri arasında nakliye şoförü olarak aylık 1.134,00 TL ücret ve sefer başına 20,00 TL ücret ile aylık 60 seferden toplam 2.334,00 TL ücretle çalıştığını, davacının 05.00-06.00 sularında işe başladığını ve 22.00’a kadar çalıştığını, dini bayramların ilk iki günü hariç olmak üzere kalan günlerde hafta tatili kullanmadan aynı şekilde çalıştığını, aracı sadece kendisinin kullandığını, emeklilik nedeniyle iş yerinden ayrıldığını, kıdem tazminatının ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını ve ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve milli bayram çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının aldığı 20,00 TL bedelin sefer sırasında yemek yardımı olarak olarak verildiğini, ücret eki niteliğinde olmadığını, davacının fazla mesai yapmadığını, davacının tek şoför olmadığını, dini ve milli bayram günlerinde çalışmadığını, Pazar günleri hafta tatili verildiğini, kızının düğünü için 10 günlük izin kullandığını, 2.800 TL olan avans borcunun kıdem tazminatı alacağına istinaden düşüldüğünü savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren cevap dilekçesinde davacı işçiye 2.800,00 TL avans verildiğini, fesih tarihi itibarıyla kapatılmamış avans borcu nedeniyle bu miktarın talep edilip hüküm altına alınan kıdem tazminatından düşülmesi gerektiğini belirtip mahsup talebinde bulunmuştur. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamıştır. Dosyada mevcut banka kayıtlarının incelenmesinde davacı işçinin hesabına avans adı altında yatırılmış tutarlar bulunduğu görülmektedir. Mahkemece, davalı işverenin avans iddiası bakımından davacı asilin beyanı alınmalı ve gerekirse banka kayıtları ile işveren kayıtları üzerinde inceleme yapılarak/yaptırılarak davacı işçinin davalı işverene avans borcu olup olmadığı, varsa miktarı kesin olarak belirlenip davalı işverenin mahsup talebi yönünden oluşacak sonuca göre değerlendirme yapılıp sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmesi hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.