YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19657
KARAR NO : 2020/10766
KARAR TARİHİ : 15.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre, sanığın eşi olan müşteki …’den hırsızlık yapmasını istemesi, müştekinin de bunu kabul etmemesi nedeniyle onu dövdüğü ve bu şekilde müşteki …’e karşı kasten yaralama suçunu işlediği halde 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a maddeleri gereğince belirlenen cezasının TCK’nin 108/1. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hakaret suçunda 5237 sayılı TCK’nin 125/1, 125/4. maddeleri gereğince belirlenen 3 ay 15 gün hapis cezasından TCK’nin 43/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 43/1. maddesi gereğince (1/4) oranında artırım yapılırken “4 ay 11 gün” hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak “3 ay 41 gün” hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihinde müşteki …’ın damadı olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 167/1-b ve 5271 sayılı CMK’nin 223/4-b maddeleri kapsamında şahsi cezasızlık hükümleri gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.