YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9773
KARAR NO : 2020/12785
KARAR TARİHİ : 06.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Gerekçeli karar başlığında …’ün sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
3) Kısa kararın 4.bendinde TCK’nin 87/1-son maddesi gösterilmediği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında gösterilerek çelişkiye neden olunması,
4) Müştekinin, kendisini taciz etmesi üzerine haksız tahrik altında kalarak kasten yaralama eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak daha fazla ve hakkaniyete uygun oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın savunmasına, müştekinin beyanına göre; tahrik olgusunu irdeleyip değerlendiren ve (1/3) oranında indirim yapan yerel mahkeme uygulamasının makul ve orantılı olduğu düşüncesi ile “daha fazla ve hakkaniyete uygun oranda” indirim yapılması gerektiğine ilişkin çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.