YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/21751
KARAR NO : 2020/7634
KARAR TARİHİ : 14.09.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı … ile Belediye’den ihale ile iş alan şirketlerde 03/07/2000 tarihinde çalışma başladığını, 12/04/2011 tarihine kadar ihale alan şirketler değişse de çalışmaya devam ettiğini, işyerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, öncelikle davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının diğer davalı şirketin çalışanı olduğunu, davacı ile belediye arasında hizmet sözleşmesi olmadığını, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle düzenlenen tutanaklardan sonra feshedildiğini, feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Belpaş İht. Mad. Paz. Tic. ve San. A.Ş. vekili, davacının alacaklarından Belediye’nin sorumlu olduğunu, kendilerinin belediyeye personel istihdamı sağladığını, davacının çalıştığı diğer ihale alan şirketlerinde davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının devamsızlık nedeniyle iş akdinin feshedildiğinisavunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.
Somut olayda, davacı taraf çalışma süresi boyunca yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Mahkemece ispat yükü üzerinde olan işverence imzalı yıllık izin defteri ve eşdeğer belge sunulmadığı davacının 10 yıllık dönemde hiç izin kullanmadığı gerekçesiyle 166 gün yıllık izin hakkının bulunduğu gerekçesiyle yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulmuştur.
Mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK 194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacının 10 yıllık çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı hayatın olağan akışına ters olduğundan, davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.