Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2011/25307 E. 2013/21871 K. 10.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/25307
KARAR NO : 2013/21871
KARAR TARİHİ : 10.09.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, emekli olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, BÇM teftişi sonucunda 04/01/2010 tarihinde davacı hesabına 8.031,25 TL yatırıldığını, Ekrem Seyhan isimli işyerinin Seyhanlar Aş’ye devredilmediğini, davacının davalı iş yerinde çalışmasının 01/08/1997 – 10/03/2007 tarihleri arasında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı ücretinin sefer başına aldığı harcırahlar toplamı olduğunu iddia ederken, davalı davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı tanığı Tuncay Camadan, davacı iddiasını doğrulayarak yaklaşık sefer sayısı ve harcırahını beyan etmiş yapılan emsal ücret araştırmasında da davacının emsali olan şoförlerin harcırah usulüyle çalıştıkları ve sefer yaptıkları illere göre aldıkları harcırah miktarları belirtilmiştir.
Teftiş raporunda tam olarak ücretin tespit edilmeyip imzasız bordrolara göre asgari ücret aldığının belirtilmesi tek başına davacının asgari ücret aldığını ispatlamaz, yukarıda açıklandığı üzere, davacı tanığının sefer sayısı ve ücretine ilişkin beyanının ve oda yazısının değerlendirilmeden, asgari ücret üzerinden hesaplama yapılıp hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı, 1991 yılının Ekim ayında Ekrem Seylanlıya ait Bayburt Seyahat isimli işyerinde çalışmaya başladığını ve Ekrem Seyhan’a ait olan otobüs ve şirketlerin 1997 yılında davalı Seyhanlar şirketine devredildiğini iddia etmiştir. Dosyada mevcut tanık anlatımları ve Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayeti neticesinde beyanda bulunan işveren vekili Süleyman Seyhan’ın açıklamaları da dikkate alındığında, işyeri-hizmet devrine ilişkin iddianın yeterince araştırılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılacak iş, Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evraklarının tamamı ile davalı şirkete ait, kuruluşlardan feshe kadarki ortaklarını gösterir ticari kayıtlar ile Ekrem Seyhan’a ait işyeri SGK sicil dosyası getirtilerek tüm belge ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının işyeri hizmet akdi devrine ilişkin iddiası konusunda karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.