YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4576
KARAR NO : 2020/3694
KARAR TARİHİ : 30.09.2020
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.06.2016 tarih ve 2015/892-2016/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin 17.09.2014 tarihine kadar hakim ortağı, şirket temsilcisi ve yetkilisi olan … ’in 05.12.2014 tarihinde tüm hisselerini devrederek şirketten ayrıldığını, ancak ayrılma tarihinden sonra şirket müdürü olduğu dönemin tarihini yazarak davalı … lehine 30.04.2014 tanzim, 30.05.2014 ve 30.06.2014 vade tarihli bonolar düzenlediğini, davalının bonoları tahsil amacıyla takip yaptığını, davacı şirketin davalıya bonolarda belirtilen borcunun olmadığını, şirket defterlerinde bonoların kaydı bulunmadığını, davalının doktor olması nedeniyle davacı şirket ile ticari ilişkisinin mevcut olmadığını, bonoların geçmiş tarihli düzenlenerek davalıya verilmiş olması nedeniyle davacı şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin durdurulmasına, %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin ortağı olan … ’in davalıdan şirket sermayesine koymak üzere 50.000,00 TL borç aldığını, borcuna karşılık bonoları verdiğini, bonoların tanzim tarihinde … ’in ortağı ve yetkilisi olduğunu, şirket ile dava dışı … arasındaki ilişkinin davalıya karşı ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddine, %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı senet keşidecisi … ’in şirketin kuruluşu olan 27.02.2014 tarihinden 30.10.2014 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğu, TTK.nın 371/1.maddesine göre şirket yetkilisi olarak işletme konusu kapsamında her türlü işlemi yapabileceği ancak davalı lehine düzenlenen bonolar yetkili olduğu süre içerisinde düzenlenmediği hususundaki ispat yükünün davacıya ait olduğu, ancak davacı şirket tarafından bu hususun ispatına yarar bilgi ve belge sunulmadığı, bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde dava dışı şirket temsilcisinin bonoları şirkete sermaye koymak için davalıdan borç aldığının davalının da kabulünde olduğu, şirkete sermaye koyma borcu şirket ortağının şahsi borçlarından olup sermaye koyma borcunun yerine getirilmesi için şirket adına bono düzenlenmesinin TTK.nın 480/3. maddesinde düzenlenen pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, hükmünün aksine sermayenin iadesi sonucuna neden olduğu, davacı şirketin davalı ile herhangi bir ticari ilişkisi olduğunun iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle keşidecisinin dava dışı … , aval verenin davacı şirket, lehtarın ise davalı olduğu davaya konu bonoda, keşideci … ’in aynı zamanda bononun düzenlenme tarihinde davacı aval veren şirketin yetkili temsilcisi olduğu anlaşılmakla, kendi lehine işlem yapma yasağı nedeniyle keşideci şahsi borcundan dolayı yetkilisi bulunduğu şirketi borç altına sokamayacağına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,62 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.