YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/369
KARAR NO : 2020/4572
KARAR TARİHİ : 27.10.2020
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/07/2019 tarih ve 2019/145-2019/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “ISTANBLUE” esas unsurlu markası bulunduğunu, tescilli markasına dayanarak davalının 2010/40036 numaralı “212 İSTANBUL” ibareli marka başvurusuna itiraz ettiğini, ancak itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı ve YİDK tarafından reddedildiğini, davalı başvurusunun müvekkili markasıyla iltibas yaratacağını, markaların kapsadıkları sınıfın birebir aynı olduğunu, alkollü içkilerin tütün ve tütün mamulleri ile ilişkili olduğunu, halk nezdinde marka sahibi firmalar arasında ekonomik-idari bir bağın mevcut olduğunun düşünüleceğini, müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu ve davalının kötüniyetini ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptali ile dava konusu 2010/40036 numaralı marka başvurusunun reddine; dava konusu markanın tescil edilmiş olması halinde resmi marka sicilinden terkinine karar verilmesini dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, YİDK kararındaki tespitleri savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Diğer davalı şirket vekili; her iki markanın da İstanbul şehrinin isminden esinlendiği, müvekkilinin markasında rakamların bulunduğunu ve ayırt edici olduğunu, aralarında bağlantı olmadığı gibi karıştırılmasının da mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.