Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2012/12926 E. 2013/8907 K. 11.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12926
KARAR NO : 2013/8907
KARAR TARİHİ : 11.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerine ait motosikletin, davalılardan …’ün malik ve sürücüsü olup, davalı Liberty Sigorta’nın trafik sigortacısı olduğu aracın ve diğer davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı 01.06.2008 tarihli kazada müvekkillerinin yaralandığını ve motosikletin hasarlandığını ileri sürerek, … için 7.500 TL, … için 2.500 TL manevi tazminatın, 500 TL araç hasar bedelinin davalılardan kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, manevi tazminat ve hasar bedeli dışında kalan dava dilekçesinde talep edilen araç değer kaybı, geçici iş göremezlik ve tedavi giderleri taleplerini ve davalılar İsmail ve Liberty Sigorta dışındaki davalılar hakkındaki davalarını atiye bırakmış, 01.02.2012 tarihli dilekçeyle araç hasar talebini 2.158,22 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı Liberty Sigorta vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı bulunduğunu, davadan önce temerrüdün söz konusu olmadığını savunmuştur.
Davalı … vekili, asli kusurlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı araç sürücüsü …’ ün kazada % 100 kusurlu olduğu, diğer araç sürücülerinin kusurunun bulunmadığı, motosiklette 2.158 TL hasar olduğu, ıslah talebine yönelik zamanaşımı def’inin kabul edildiği gerekçesiyle ilk davadaki istemin kabulü ile 500 TL hasar bedelinin davalılar … ve Liberty Sigorta’dan kaza tarihinden itibaren, (sigortanın limiti ile sorumlu tutulmasına ve yasal faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesine) davacı … için 4.000 TL, davacı … için 1.500 TL manevi tazminatın davalı …’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı … vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar (yargılama sırasında atiye bırakılan) ve araç hasarı nedeniyle malik, sürücü ve trafik sigortacısına yönelik maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, araç hasarına ilişkin maddi tazminat istemlerinde 2918 sayılı Yasa’nın 109/2. maddesindeki ceza zamanaşımı süresinin uygulanmasının mümkün olmadığı, araç hasarına ilişkin ıslah isteminin zamanaşımı süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 109/1. maddesinde motorlu araç kazalarından doğan tazminat istemlerinin 2 yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında eylemin suç teşkil etmesi durumunda ceza zamanaşımının uygulanacağı öngörülmüştür.
Somut olayda yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası söz konusu olup, zararı meydana getiren eylem suç oluşturduğundan olay, TCK.’nun 66/1-e maddesine göre 8 yıllık ceza zamanaşımına tabidir. Olayda 2918 SK.’nun 109/2. maddesi gereğince 8 yıllık uzamış zamanaşımı hükümleri uygulanacağından ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece, araç hasarına ilişkin ıslah isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davalılardan yalnız Liberty Sigorta’nın ıslah ile arttırılan talebe ilişkin zamanaşımı def’i bulunduğu da gözetilmeden, ıslah talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
3) Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 312,86 TL kalan harcın davalı …’den alınmasına 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.