YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/724
KARAR NO : 2020/5052
KARAR TARİHİ : 16.11.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02/10/2019 gün ve 2018/186-2019/440 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince somut olaya gereken 1086 sayılı HUMK’un 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, temyize konu kararın verildiği 02.10.2019 tarihi itibariyle 3.200,00 TL’dir. Dava, taraflar arasında akdedilen ticari krediler sebebiyle davacıdan dosya masrafı gibi adlar altında tahsil edilen 3.301,00 TL’nin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 2.124,41 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı yanca karara karşı temyize başvurulmuşsa da mahkemece davalı aleyhine hükmedilen miktarın yukarıda belirtilen Yasa hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.