YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2315
KARAR NO : 2020/9713
KARAR TARİHİ : 16.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2)Katılanın yaralanmasına ilişkin Balıkesir Devlet Hastanesinin 21.04.2015 tarihli raporunda katılanın karın bölgesindeki kesinin ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğu hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3)Katılan …’ın, sanığın da içinde bulunduğu aracın sol arka kapısını açtığı ve arka tarafta oturan sanığa vurarak basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı, sanığın da bu saldırı sonrası katılanı yaraladığı olayda, katılandan kaynaklanan haksız tahrik teşkil eden hareketlerin haksızlık boyutuna göre TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik indiriminin asgari orandan makul şekilde uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.