YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6805
KARAR NO : 2020/8558
KARAR TARİHİ : 06.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında Silifke Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.09.2013 tarih, 2013/919 nolu iddianamede, iki grup halinde kavga eden tarafların karşılıklı birbirlerini yaraladıkları belirtilerek kamu davası açılmış ve mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-e, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; dosya arasında birden fazla mağdura ait yaralanma bulgusu içeren raporun bulunduğu, iddianamede sanığın hangi eylemi ile hangi mağduru yaraladığı hususunda açıklık bulunmadığı ve yine sanık hakkında mahkemece kurulan temyize konu hükümde de sanığın gerçekleştirdiği iddia olunan eylem ve eylemin mağduru konusundaki belirsizliğin giderilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında mağduru ve mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemin ne olduğu anlaşılmayacak şekilde hüküm kurularak Anayasanın 141/3. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nin 34, 170, 230. maddelerine muhalefet edilmesi,
2) Kabule göre; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2015 tarihli, 2015/108 Esas- 2015/185 karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması ve TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.