YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1353
KARAR NO : 2020/9403
KARAR TARİHİ : 13.07.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, yağma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında yağma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanıkların üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmesi gerektiği, sanıkların üzerine atılı nitelikli tehdit suçundan dönüşme nitelikli yağma suçundan beraat ettikleri ancak; mağdur …’nu kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine kararı verildiği, bu nedenle beraat ettikleri suç yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacakları anlaşılmakla, mahkemece vekalet ücretine hükmolunmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında mağdur …’nu kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıkların, mağduru 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan sopalarla yaraladığının mağdur ve tanık beyanı ile anlaşılması ve kabulün de bu yönde olmasına karşın, sanıklar hakkında kurulan hükümde TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.