YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4235
KARAR NO : 2020/9804
KARAR TARİHİ : 16.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2008 tarihinde kesinleşen, 05.01.2014 tarihinde infaz edilen, 08/04/2008 tarih 2007/484 Esas – 2008/143 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/2-b,35. maddeleri gereğince hükmolunan, 2 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Gölcük 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.02.2014 tarihinde kesinleşen, 2013/684 Esas 2014/70 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 191/1,62. maddesi gereğince hükmolunan 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin parağraflarının karar metninden çıkarılarak yerine ” Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2008 tarihinde kesinleşen, 05.01.2014 tarihinde infaz edilen, 08/04/2008 tarih, 2007/484 Esas – 2008/143 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/2-b,35. maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 3 ay hapis cezası ” nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre esas alınan ceza açısından kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi yönünden “Gölcük 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.02.2014 tarihinde kesinleşen, 2013/684 Esas 2014/70 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 191/1. maddesi gereğince hükmolunan 10 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklinde cümlesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.