Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/5819 E. 2020/8237 K. 01.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5819
KARAR NO : 2020/8237
KARAR TARİHİ : 01.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2011 tarihli ve 2010/63 Esas – 2011/543 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasına dair mahkumiyeti tekerrüre esas alınmış ise de aynı ilamın içinde TCK’nin 151/1. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezasına dair mahkumiyetinin de bulunduğu, TCK’nin 86/2. maddesindeki kasten yaralama suçunun suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan TCK’nin 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı; ancak TCK’nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve mala verme suçu ile birlikte işlenen kasten yaralama suçu yönünden de 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşulları ortadan kalktığından uzlaşmanın mümkün hale geldiği anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarihli ve 2011/10-214 Esas – 2011/270 Karar sayılı kararı uyarınca infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.