Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/125 E. 2020/2829 K. 11.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/125
KARAR NO : 2020/2829
KARAR TARİHİ : 11.06.2020

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/03/2016 gün ve 2014/490 – 2016/55 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/09/2018 gün ve 2016/14020 – 2018/5465 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Qlik, Qliktech ve Qlikvıew” gibi seri markaların sahibi olduğunu, Qliktech’in beynin çalışma biçimini taklit eden yenilikçi görüntüleme yazılımları yaratmak için kurulduğunu, müvekkilinin QlikView Türkiye adı altında faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 2012/90019 sayılı “Qlik” markasının 09, 35 ve 42. sınıflarda yer alan bir kısım mal ve hizmetleri kapsayacak şekilde tescili için TPMK’ye başvuruda bulunulduğunu, başvurunun ilanına “Kliksa” tarafından yapılan itiraz sonucu başvurunun reddedildiğini, davalının redde mesnet markalarının ise “Klik” ve “Klik. Com” ibarelerinden oluştuğunu, müvekkili markası ile davalı markaları bütün olarak değerlendirildiğinde markaların karıştırılmayacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, itiraz konusu markanın müvekkili markası ile görsel, işitsel ve kavramsal unsurlar da dahil olmak üzere yarattığı tüm intiba bakımından ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, anılan kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.