YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1601
KARAR NO : 2020/6792
KARAR TARİHİ : 01.07.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihinin 6545 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önceki bir tarih olan 28.04.2014 tarihi olduğu ve suç tarihi itibariyle sanığın daha lehine olan 6545 sayılı Kanunun 63. maddesi ile değişiklik yapılmadan önceki haline göre 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesindeki artırım oranı en fazla 1/3 olduğu halde bu oranın da üstünde bir oran olan 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesine rağmen CMUK 326/son maddesi gereğinde sanığın kazanılmış hakkına riayetle sonuç cezanın değişmemesi ve hak kaybı olmaması sebebiyle bu husus bozma nedeni olarak değerlendirilmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık … ve müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.