Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/5320 E. 2020/4876 K. 07.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5320
KARAR NO : 2020/4876
KARAR TARİHİ : 07.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili esas ve birleşen davada dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki olduğu dava konusu taşınmaza davalılar tarafından haksız olarak elatıldığını belirterek, el atmanın önlenmesini ve 10.06.2010 ile 10.06.2013 tarihleri için ecrimisil talep etmiştir.
Davalı … cevap dilekçesinde; kooperatiften kızının satın aldığı dairenin inşaatı bitene kadar dava konusu taşınmazın kendilerine tahsis edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Birleşen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde ise; dava konusu taşınmazda Salim ve Tufan’ın oturmadığını, dava konusu taşınmaz Kooperatif tarafından Tüba’ya tahsis edilmiş ise de kendisinin oturmadığını, annesi Türkan’ın oturduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, elatmanın önlenmesi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil yönünden ise, davanın kısmen kabulüne, 10.06.2010 ile 27.09.2013 tarihleri için ecrimisile hükmedilmiş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.
1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- 6100 sayılı HMK’nin 26. maddesine göre; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.”. Somut olayda ecrimisil talep edilen dönem 10.06.2010-10.06.2013 olmasına rağmen Mahkemece talep aşılarak 10.06.2010-27.09.2013 tarih aralığı için ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 1-B bendinde yer alan “10/06/2013- 27/09/2013 dönemi için 3.225,00 TL’nin 27.06.2014 …” ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.