YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2784
KARAR NO : 2020/8484
KARAR TARİHİ : 02.07.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karara yapılan itirazın, Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/168 Değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;
1) Sanıklar…,…,…, … ile suça sürüklenen çocuk … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
2) Suça sürüklenen çocuk … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Her ne kadar sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapılarak ceza verilmiş ise de, Asliye Ceza Mahkemesince suçun vasfının değişme ihtimali nedeniyle sanığın yüzüne karşı görevsizlik kararı verdiği, yine sanık müdafiine TCK’nin 81, 35 maddelerinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı da verildiği anlaşılmış olup, sanık hakkında aynı nitelikteki ve daha hafif cezayı gerektiren suçtan dolayı uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
4) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, zamanaşımını kesen son sebep olan sorgusunun yapıldığı 16.01.2014 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.