YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6150
KARAR NO : 2020/7439
KARAR TARİHİ : 23.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik taksirle yaralama suçundan verilen düşme hükmüne yönelen temyiz isteminde bulunulmadığı, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, katılan …’e karşı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından, katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz isteminde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1)Sanık hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde:
Hükmolunan adli para cezaları tür ve miktarı itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin hüküm niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve katılan …’a karşı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde:
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; mahkeme tarafından 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması sırasında bu kararın gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nin 179/3. maddesi delaletiyle TCK’nin 179/2. maddesi yerine, TCK’nin 179/2. maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.