YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3722
KARAR NO : 2020/8221
KARAR TARİHİ : 30.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2008 tarih, 2008/157 Esas – 2008/844 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 89/4, 22/3. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün taksirli suça ilişkin olduğu, TCK’nin 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanamayacağından söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilamının da olmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek sanığa verilen hapis cezasının TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
2)Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının taksirli suça ilişkin olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK’nin 58/4. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilebileceği ve 5237 sayılı TCK’nin 50., 51. ve 5271 sayılı CMK’nin 231. maddelerine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin veya seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Olay tarihi itibariyle 11 yaşında olan mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu halde; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
4)22.01.2016 tarihli celsede 18 yaşından küçük olan mağdurun, 5271 sayılı CMK’nin 236/3. maddesi gereğince uzman kişi bulundurulmadan beyanının alınması,
5)Gerekçeli karar başlığında … ve …’ın sıfatının katılan yerine mağdur/müşteki olarak gösterilmesi,
6)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi hiç uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.