YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2708
KARAR NO : 2020/4766
KARAR TARİHİ : 15.10.2020
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Birleşen Velayet-Tedbir Nafakası
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kendi boşanma davası hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığı kararı, kusur belirlemesi, nafakalar, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, reddedilen kendi tazminat talepleri ile asıl davada aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tarafların ortak çocukları …’nin doğduğu tarih olan 19.09.2017 tarihinden itibaren ortak çocuk … yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hüküm ifade edecek şekilde tedbir nafakası takdiri doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir ( HMK m. 370/2).
SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından “5.bent yerine” başlıklı bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine “Tarafların ortak çocuğu … yararına aylık 300 TL. tedbir nafakasının çocuğun doğum tarihi olan 19.09.2017 tarihinden itibaren başlamak üzere davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına ödenmesine, hükmedilen tedbir nafakasının kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, ilk derece mahkemesince takdir edilen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrüre sebebiyet verilmemesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Esma’ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Zafer’e geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2020 (Prş.)