YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5230
KARAR NO : 2020/2739
KARAR TARİHİ : 10.06.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/04/2018 tarih ve 2017/334 E.- 2018/147 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 13/09/2019 tarih ve 2018/1370 E.- 2019/834 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “OMAK LİFT Since 1948” ibaresinin tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, davalı tarafından 2013/93166 sayılı “OMAKS” ibareli markaya mesnet alınarak 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca başvurunun kısmen reddedildiğini, ancak dava konusu işaretlerin tertip tarzı, içerdiği kelime ve şekil unsurları ile birlikte gözetildiğinde redde mesnet marka ile arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığını, bu itibarla Kurum kararının yerinde bulunmadığını ileri sürerek 2017-M-5435 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davaya konu markanın, 556 sayılı KHK’nın 5. maddesi anlamında “marka” olabilecek işaretlerden olduğu, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu “OMAK LIFT Since 1948” ibareli başvuru ile redde mesnet 2013/93166 nolu “OMAKS+şekil” ibareli marka arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2017-M-5435 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.