YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3771
KARAR NO : 2020/2077
KARAR TARİHİ : 26.02.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/05/2019 tarih ve 2018/107-2019/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2011/36563 sayılı ve ”HUD Formslim” unsurlu marka başvurusuna, müvekkilinin 2000/24089, 2000/25298, 2002/02839 sayılı “ETİ FORM” “FORMDAKAL”, “SLİM” v.b. unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin “FORM” ve “SLİM” ibareli markalarını ilk olarak 1990 yılında tescil ettirdiğini ve bu marka üzerinde büyük yatırımlar yaptığını, müvekkile ait Form markasının tanınmış marka sıfatına haiz olduğunu, davalı markasının tescil olunmasının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b ve 8/4 maddelerine aykırı olduğunu iddia ederek, YİDK kararının iptaline, tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili; iptali istenen Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şahıs davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davalının “HUD Formslim ” ibareli marka başvurusu ile davacının “FORM” ve “SLİM” ibareli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama tüketici açısından her iki markanın aynı işletmenin markası ve idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki koşulların oluştuğu, başvuru kapsamında yer alan ” Formslim” ibaresinin davacı markasında münhasır olarak hem SLİM hem de FORM olarak asli unsur olarak yer aldığından gıda sektöründe daha önce var olduğu basit bir araştırma ile öğrenilebilecek bu ibarelerin harmanlanarak yeni bir başvuru yapılmasının basiretli bir tacirin yapmaması gereken bir davranış olduğu, dolayısıyla davalı tarafın iyiniyetli davranmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Türk Patent’in 2014-M-1228 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK’dan alınmasına, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.