YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5246
KARAR NO : 2020/5409
KARAR TARİHİ : 24.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR
Dava, elatma nedeni ile tazminat istemine ilişkin olup, Mahkemece, alınan bilrkişi raporu ve davacı vekilinin ıslah dilekçesi de dikkate alınarak toplam 1.427,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK’un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2. maddesi uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL’den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Karar taraf vekillerince esasa ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiş ise de temyiz edilen bu miktarın (1.427,00 TL) temyiz kesinlik sınırı olan 2.190,00 TL’nin altında kaldığı açıktır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’da da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Temyiz edilen tazminat miktarı kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 sayılı HMK’nin 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.