YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4951
KARAR NO : 2020/3857
KARAR TARİHİ : 23.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı vekili, vekil edeni idarenin 800 ada 15 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın davalı tarafından kullanıldığını belirterek, 1.1.2011-31.7.2012 tarihleri arasındaki dönem için 16.552,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, duruşmadaki beyanında, dava konusu taşınmazı birkaç yıl önce tahliye ettiğini, borcunu ödemek üzere davacı idareye başvurduğunu fakat sözleşmesinin yenilenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 2011 yılı için aylık 2.222,12 TL’den 26.664 TL ve 2012 yılı için aylık 2.469 TL den 17.283 TL olmak üzere 1.1.2011-31.7.2012 dönemine ait toplam 43.947 TL ecrimisil bedelinden fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 16.552 TL’nin dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
T.C. Anayasasının 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiştir.
Somut olayda, Mahkemece, kısa kararda, davacının davasının kabulü ile 2011 yılı için aylık 2.222,12 TL’den 26.664 TL ve 2012 yılı için aylık 2.469 TL den 17.283 TL olmak üzere 1.1.2011-31.7.2012 dönemine ait toplam 43.947 TL ecrimisil bedelinin dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Gerekçeli kararda ise, 2011 yılı için aylık 2.222,12 TL’den 26.664 TL ve 2012 yılı için aylık 2.469 TL den 17.283 TL olmak üzere 1.1.2011-31.7.2012 dönemine ait toplam 43.947 TL ecrimisil bedelinden fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 16.552 TL’nin dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Özetle, kısa kararda toplam 43.947 TL ecrimisil bedeline karar verilmiş iken gerekçeli kararda toplam 16.552 TL’ye hükmedilerek, iki karar arasında çelişki yaratılmıştır. Hal böyle olunca; değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. O halde, Mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.
SONUÇ: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekili ve davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 23.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.