Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2019/12140 E. 2020/3618 K. 10.03.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12140
KARAR NO : 2020/3618
KARAR TARİHİ : 10.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı; suça sürüklenen çocuk … hakkında Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.10.2015 tarih ve 2015/526 değişik iş numaralı kararı ile sanık … hakkında ise Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.10.2015 tarih ve 2015/906 değişik iş numaralı kararı ile itirazın reddine karar verildiğinden, sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları; suça sürüklenen çocuk … ve sanık … hakkında ise hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemede;
Sanık …’ın 28.12.2016 tarihli dilekçesi ile yokluğunda verilen kararın kendisine tebliğ edilmediğini belirterek eski hale getirme talebini de içerir temyiz dilekçesi verdiği, 10.09.2015 tarihli kararın sanığın en son duruşmada verdiği adresine tebliğe çıkarıldığı ve tebligatın iade edildiği, ancak tebligat mazbatasına bakıldığında adres bilgilerinin eksik yazıldığının anlaşılması karşısında, tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu itibarla; sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık …’ın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk … ve sanık … hakkında hırsızlık suçundan; sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık …’e duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 10.09.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … müdafii ile sanıklar … ve …’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.