YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/28991
KARAR NO : 2020/4414
KARAR TARİHİ : 03.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık … ve müdafinin, mağdurenin rızasıyla araca bindiğine, mağdure dinlenmeksizin eksik araştırma ile karar verildiğine, mahkumiyet için yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına, gerekçesiz şekilde kurulan hatalı hükmün bozulması gerektiğine, sanık … ve müdafiin, sanık tarafından mağdurenin alıkonulmadığına, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, mağdure ve tanık dinlenilmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, soyut iddia dışında delil bulunmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bağımsız olarak daha önce işlenen 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1. cümle ve 125/1. maddeleri kapsamındaki tehdit ve hakaret suçlarının uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.