YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1587
KARAR NO : 2020/3827
KARAR TARİHİ : 23.06.2020
MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, 24.09.2016 tarihinde, müvekkillerinin eşi/annesi yaya…’nin, sürücüsü ve plakası belirsiz bir aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak olarak her bir müvekkili için 100,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya başvuru tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.09.2017 tarihinde taleplerini eş … için 135.385,06 TL’ye, çocuk … için 31.289,71 TL’ye ve çocuk … için 31.249,28 TL’ye artırmıştır.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacı eş … için 135.385,06 TL, çocuk … için 31.289,71 TL ve çocuk … için 31.249,28 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsili ile temlik alan …’a verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b,1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen EK-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL’dir.
Davacı çocuklar … ve … lehine hükmedilen tazminat miktarları itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin bu davacılar lehine hükmedilen tazminat yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince davacı eş … yönünden verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin bu davacı lehine hükmedilen tazminat yönünden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, davacı çocuklar … ve … lehine hükmedilen tazminat yönünden temyiz isteminin (dilekçesinin) REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı eş … lehine hükmedilen tazminat yönünden temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5.865,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.