YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3790
KARAR NO : 2020/5204
KARAR TARİHİ : 10.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Yediemin olarak kendisine teslim edilen hacizli malların kendisinde bulunduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp sanığa teslim edilen mahcuzların mevcut olup olmadığı mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile TCK’nun 289/1. maddesi uyarınca sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Sanığa atılı muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için 5237 sayılı TCK’nun 289. maddesinde “Üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun’un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu dikkate alındığında, sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken, aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılıp 90 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle çelişkiye düşülmesi,
3-Verilen tam gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 52/2. maddesinin yerinde gösterilmemesi,
4-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.