YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3240
KARAR NO : 2020/6702
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1-2. maddesi “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ve aynı Kanun’un 21/2. maddesi “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir.
Somut olayda, sanığın yokluğunda verilen hükmün, bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 07.01.2016 tarihinde tebliğ edilen tebligatın usûlüne uygun olmadığı gözetilerek, sanığa usûlüne uygun olarak tebliğin yapılması ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.