YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3023
KARAR NO : 2020/1984
KARAR TARİHİ : 30.06.2020
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine dayanmaktadır. Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı arsa sahibi davasında asma katlı olarak yapılacağı kararlaştırılan dükkanların asma katsız olarak yapılmasından kaynaklı değer kaybı nedeni ile şimdilik 13.000,00 TL ısıcam yapılmaması nedeni ile şimdilik 2.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL talep ve dava etmiştir. Davalı cevabında imar nedeni ile yapılamadığını hukuki imkânsızlık olduğunu, ısıcam yerine daha kaliteli ve pahalı bir cam olan jumbo cam takıldığını, dükkan m2’lerinin fazla yapılması nedeni ile fazla iş bedelinin mahsubunu talep etmiştir.
Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 2014/6131 Esas, 2014/7653 Karar sayılı bozma ilamında imar yönetmeliği uyarınca inşa edilecek binada asma kat yapılıp yapılamayacağı hususunun incelenmesi gerekli olduğu belirtilmiştir. Bozmadan sonra alınan 26.03.2018 tarihli bilirkişi heyet raporunda özetle asma kat yapılmamasından dolayı dava konusu dükkanlarda oluşan değer kaybının dava tarihi itibarıyla 1.114.214,40 TL olacağı ve yine yüklenici tarafından dava tarihi itibarıyla 9.041,75 TL fazla imalât yapıldığı belirtilmiştir.
Davacının asma kat yapılmamasına ilişkin dava değerinin 13.000,00 TL olup davalının fazla iş bedeline dair mahsup talebinin toplam dava değerinden değil bu miktardan mahsubu gerekeceğinden, hesaplanan 9.041,75 TL fazla iş bedelinin 13.000,00 TL değer kaybı alacağından mahsubu ile 3.958,25 TL’ye hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden yüklenici yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.