YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12726
KARAR NO : 2020/2747
KARAR TARİHİ : 25.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Müştekinin çalınan cüzdanı ve içindeki kartlarının muhtarlığa gittiğinde orada olduğunu gördüğü, sanığın çalınan eşyaların iadesine yönelik herhangi bir iradesinin bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında koşulları oluşmamasına rağmen TCK’nun 168/1 maddesinin uygulanması ve sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1849 Esas ve 2013/179 Karar sayılı kararı ile TCK’nun 142/1-b, 143 maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası bulunmasına rağmen mahkemece aynı kararın TCK’nun 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nun 58.maddesinin uygulanmasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık …’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.