YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9647
KARAR NO : 2020/3539
KARAR TARİHİ : 05.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 ve 5809 sayılı Kanunlara muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanığın 5809 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine ilişkin olarak yapılan incelemede,
5809 sayılı Yasaya muhalefet suçunun işlenmesiyle meydana gelen ölçülebilir bir zarar bulunmadığı ve sanığın sabıkasız olduğu gözetilerek, sanık hakkında CMK’nun 231. maddesindeki diğer objektif ve sübjektif koşullar tartışma konusu yapılmadan ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II) Sanığın 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine ilişkin olarak yapılan incelemede,
1. CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa, dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan 3.288,00 TL’nin kamu zararı olduğunun bildirilmesi gerekirken 5.163,00 TL’nin kamu zararı olarak bildirilmesi ve kamu zararının karşılanmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2. Kaçak cep telefonları, box cihazları ve aktarma kablolarının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.