Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2018/8705 E. 2020/3218 K. 03.03.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8705
KARAR NO : 2020/3218
KARAR TARİHİ : 03.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın üzerine atılı suçun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği; ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yanında temyiz kapsamında olmayan diğer sanıklar … ve … ile birlikte iki ayrı Vodafone bayiinden katılan adına hat çıkarttırarak 1.200 TL değerinde HTC marka cep telefonu ile 1.720 TL değerinde IPHONE-4 marka cep telefonlarını kampanya fiyatlarından satın aldırdıkları, peşinatlarını sanığın ödediği, ancak geriye kalan taksitleri katılan adına aldıkları hatlar üzerine bıraktırarak telefonları katılana vermedikleri gibi telefonları piyasa fiyatının altında satarak haksız kazanç elde ettiği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 10. fıkrasından ” Sanığın TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerinde uygulanmamasına, ” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.