YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/18089
KARAR NO : 2020/4519
KARAR TARİHİ : 04.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’in 08/03/2016 havale tarihli dilekçesi ile diğer sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiğini beyan ettiği görülmekle, temyiz incelemesi sanık sıfatıyla kendi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılmıştır.
1) Sanık hakkında mağdurlar …, … ve mağdur …’a yönelik eylemlerine ilişkin olarak kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında …’ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 ay hapis cezasına hükmedildiği halde; TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca yapılan takdiri indirim neticesinde sehven 2 ay 15 gün adli para cezasına hükmedildiğinin belirtilmiş olması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kapsamında görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur …’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.