YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7387
KARAR NO : 2020/8081
KARAR TARİHİ : 24.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 06/04/2014 tarihli talimat duruşmasında şikayetçi olduğunu belirten müşteki …’a davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilip, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki …’un davaya katılan, vekili Av. …’ın da katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
1- Sanık … hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;
Hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık … ve müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkeme’nin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına kararına yönelik katılan … ve vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
b- Yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın yaralama eyleminin, TCK’nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nın 223. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
Kanuna aykırı katılan … ve vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnamedeki isteme kısmen uygun olarak, “CMK’nın 223. maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin çıkarılarak yerine “5271 sayılı CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca sanığın beraatine” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.