Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/149 E. 2020/3595 K. 24.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/149
KARAR NO : 2020/3595
KARAR TARİHİ : 24.02.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama, basit tehdit
HÜKÜM :a) Sanığın yaralama suçundan mahkumiyetine, basit tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair; Ankara 3. Ağır
Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 gün ve 2018/529 Esas, 2018/617 Karar sayılı kararı
b) İstinaf başvurularının basit tehdit suçundan sanığın beraatine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/05/2019 gün ve 2019/829 Esas, 2019/1350 Karar sayılı kararları
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.05.2019 gün ve 2019/829 Esas, 2019/1350 Karar sayılı kararlarının katılan vekili
ve sanık müdafii tarafından CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında basit tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında basit tehdit suçundan, verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.05.2019 gün ve 2019/829 Esas, 2019/1350 Karar sayılı“istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.