YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4458
KARAR NO : 2020/472
KARAR TARİHİ : 21.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacılar vekili, davacılara ait dükkanların bulunduğu 113120 ada 2 parselin ortak alanında yer alan davalı bankaya ait ATM2’nin ilk kurulduğu tarihten itibaren ödemesi gereken kullanım bedeli dolayısıyla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 TL alacağın, ATM’nin kurulduğu tarihten işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı banka vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
AAÜT’nin 13/2 maddesine göre ”… hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.”
Açıklanan bu ilke ışığında somut olaya gelince; dosya kapsamında davacı vekili tarafından dava değeri 1000 TL olarak belirtilmiş ve bu değer üzerinden harç yatırılmış olmasına göre; az yukarıda açıklanan ilke gereğince reddedilen miktar üzerinden davalı vekiline AAÜT gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte ise de, reddedilen miktar 1000 TL olduğundan, yazılı şekilde 1800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle,Yerel Mahkeme hükmünün 4 nolu bendindeki “…1800…” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine ”…1000…” ifadesinin eklenmesine hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.