YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3608
KARAR NO : 2020/1679
KARAR TARİHİ : 18.06.2020

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimin ifası sırasında yaralanan davacı yüklenicinin maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasında sözlü olarak yapılan çatıdaki panjur üstüne sundurma yapılması konulu sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Davacı … ile davalı Mikronmank İklimlendirme Sistemleri Mühendislik Hizmet Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasındaki sözleşme, anlaşmanın sağlandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesidir. Yüklenici üstlendiği işin uzmanı olup basiretli bir tacir ve iş adamı olarak işin tekniğine göre yerine getirilmesi yönünden iş sahibinden talimat almayacağından, yüklenici veya elemanının kaza sonucu uğradığı zararlardan kural olarak iş sahibi sorumlu değildir. Ancak olayın ve bunun sonucu yaralanma veya ölümün meydana gelmesinde etkili ve nedensellik bağı bulunan bir ihmal ve eyleminin bulunması ve kusurlu olması halinde sorumlu tutulabilir. Eser sözleşmesinin varlığı ve yüklenicinin geçirdiği kaza sonucu yaralanması durumunda iş sahibinin kusurlu olup olmadığının makine mühendisi olan iş güvenliği uzmanı tarafından 818 sayılı BK’nın 41. maddesinde düzenlenen haksız fiil ve 55. maddesinde düzenlenen istihdam edenin sorumluluğu ile ilgili hükümlere göre değil, eser sözleşmesi ve borçlar hukukunun sorumluluk ilkelerine göre saptanması gerekir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş; konusunda uzman bilirkişi seçilerek eser sözleşmesi hükümlerine göre gerekçeli ve Yargıtay denetimine eşverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından eser sözleşmesine göre hazırlanmayan raporun hükme esas alınması hatalı olmuş kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine,
karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.