Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2018/6693 E. 2020/4777 K. 04.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6693
KARAR NO : 2020/4777
KARAR TARİHİ : 04.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 35/2, 51, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (Her iki sanık ayrı ayrı)

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklardan …’ın, katılanın dairesini satmak üzere vermiş olduğu ilan üzerine katılan ile alıcı gibi irtibat kurarak kendisini sarraf ve Almanya’da çalıştığı ismini de…olarak tanıttığı, buluşmaları sırasında diğer sanık …’in yakın bir masada bulunduğu, …n de kendisin…olarak tanıttığı ve kendisinde değerli taşlar olduğunu söylemesi üzerine …’ın alıcı olup 37.000 euro bedel ile anlaştıkları, …’ın öncesinde kendisini sarraf olarak tanıtmasından dolayı katılanın bu taşların kıymetli olduğuna inandığı ve 25.000 dolar karşılığı bu taşları aldığı, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu, işlediğinin iddia edildiği olayda; sanıklar savunması, katılan beyanları, katılanın sanıkları kesin olarak teşhis etmesi ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.