YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/721
KARAR NO : 2013/4415
KARAR TARİHİ : 28.03.2013

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında Ankara 15.Asliye Hukuk ve 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının bilgisi dışında kimlik bilgilerinin ağabeyi ve meçhul kişilerce kullanılarak adına kullanılan kredi nedeniyle hakkında yapılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Tüketici Mahkemesi ise, taraflar arasında akdedilen sözleşme ve dolayısıyla tüketici işlemi bulunmadığını belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, 1 inci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde ” Tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi ” şeklinde tanımlanmıştır.
Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.
Somut olayda taraflar arasında şeklen kredi sözleşmesi bulunuyor ise de, davacının iddiası dava dışı ağabeyi ve tanımadığı 3. kişi ya da kişilerce kimlik bilgilerinin kullanılarak adına kredi kullanıldığı yönünde olup, iddianın ileri sürülüş tarzı ile taraflar arasındaki ilişkiye
göre işlemin tüketici işlemi olmadığı açıktır. Uyuşmazlığın kaynağı haksız fiildir. Bu durumda davada 4077 sayılı Kanun hükümleri değil, TTK ile Bankalar Kanunu gibi özel mevzuat hükümleri uygulanacağından, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Ankara 15.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.