YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2945
KARAR NO : 2020/7068
KARAR TARİHİ : 17.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılanlar …, … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Katılanın yaralanmasına ilişkin Ordu Devlet Hastanesi Plastik Cerrahi Uzmanı tarafınca düzenlenen ve hükme esas alınan 14.02.2014 tarihli adli raporda “Alt dudak iç mukozada kesi mevcut, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif değildir” şeklinde görüş belirtildiği ancak mevcut yaralanmanın ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğine dair ayrıntıya yer verilmemesi nedeniyle raporun hüküm kurmaya yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının özellikle basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre niteliğinin ne olduğu konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
b) Sanık hakkında uzlaşmaya tabi olmayan TCK’nin 86/1, 86/3-e. maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, dolayısıyla soruşturma aşamasında taraflara yapılan uzlaşma teklifinin geçerli olmadığı, mahkemece sanığın eyleminin uzlaşmaya tabi olan ve TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu kapsamında kaldığının kabulü karşısında, sanık ile katılan arasında 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.