YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4862
KARAR NO : 2020/2779
KARAR TARİHİ : 10.06.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2017 tarih ve 2016/141 E.- 2017/27 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 11/10/2019 tarih ve 2017/2433 E.- 2019/2089 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin İNKA ibaresini 1986 yılından beri kullandığını, müvekkilinin “İnka” ibareli 15 tane tescilli marka sahibi olduğunu, davalının “İn-ka 2004 Yapı Malzemeleri Tic. ve San. Ltd. Şti.” şeklindeki ticaret unvanını tescil ettirerek faaliyette bulunduğunu öğrendiklerini, davalının “İnka” ibareli kullanımının müvekkilin ticaret unvanı ve seri markaları ile iltibas teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı şirketin ticaret unvanının sicilden terkini ile, kararın 556 sayılı KHK’nın 72. maddesi uyarınca günlük gazete veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet olarak ilan edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı taraf, cevap dilekçesi vermemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafa ait ticaret unvanı olarak İnka ibaresinin 1978 yılından beri kullanıldığı, ayrıca ibarenin ticaret siciline 05.09.1995 tarihinde tescil edildiği, davalı tarafın marka tescilinden önce dahi inka ibaresini unvan olarak kullandığı, uzun süre sessiz kalınma nedeniyle davacı tarafın dava açma hakkını kaybettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiştir.
Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu kanaatiyle, HMK.’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tarafların temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.