YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2539
KARAR NO : 2020/5670
KARAR TARİHİ : 16.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Suç üstlenme, basit yaralama, mala zarar verme, alkol ve uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükümlere ve sanık … yönünden mala zarar verme suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar hakkında basit yaralama suçlarından ve Turgay hakkında mala zarar verme dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanıkların temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçundan suçundan ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK’nın 179/3 yollamasıyla 179/2 olarak yazılması gerekirken sehven 271. maddesinin yazıldığı görülmekle maddi hatanın mahalinde düzeltilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
III-Sanıklar…’in suç işlemeye azmettirme suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Temyiz dışı sanık …’ın yapılan ölçümünde 0 promil alkol tespit edildiği, sürücünün kendisinin olduğunu söylediğinde “alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma” suçunun oluşmayacağı bu itibarla eyleminin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağından TCK 206. maddesinden savunma hakkı verilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 16/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.