YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5764
KARAR NO : 2020/4732
KARAR TARİHİ : 04.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık … ile tanık …’ın asker arkadaşı oldukları, suç tarihi öncesinde internet yolu ile birbirleri ile irtibata geçtikleri, yapılan görüşmede sanık …’nin bir akrabasının ucuz fiyata demir sattığını, bu durumu çevresinde bulunan tanıdıklarına söylemesini istediği, bunun üzerine tanığın bu durumdan katılana bahsettiği, bu teklifi cazip bulan katılanın tanık ile birlikte İskenderun’a gelerek sanıklarla buluştukları, sanık …’dan 50 ton demir almak istediğini söylemesi üzerine katılandan 16.100 TL peşin para istediği, katılanın demiri görmeden parayı vermeyeceğini söyleyince bu kez sanık …’nin yapılan pazarlığa kefil olduğunu beyan etmesi üzerine sanık …’a 16.100 TL verdiği, parayı aldıktan sonra sanıkların ortadan kayboldukları, bu surette sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda;
Sanıkların kısmen tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.